TÜRKİYEDE SOSYAL SERMAYE KAPSAMINDA SİVİL TOPLUM
KURULUŞLARI
(STK)'NIN SÜRDÜRÜLEBİLİR SOSYO - EKONOMİK KALKINMA
SÜRECİNDEKİ ROLÜ
Arş. Gör. Mehmet DEMİRAL
ÖZET
Türkiye’de sürdürülebilir
sosyo-ekonomik kalkınmanın sağlanması için en önemli
gereklilik, toplumsal mutabakat ile hazırlanmış, alt
yapısı kurulmuş, uzun vadeli ve sürekliliği olan stratejik
planlardır. Bu bağlamda daha önce hazırlanan kalkınma
planlarının yerel dinamiklerin katılımından uzak olduğu
göze çarpmaktadır. Ayrıca merkeze uzak kırsal kesimin
ihtiyaçları ile bu planların yeterince örtüşmemesi
uygulama sorunlarını da beraberinde getirmiştir. Günümüzde
Ulusal Kalkınma Planları (UKP)’nın merkezden taşraya doğru
değil, taşradan merkeze doğru olması zorunluluğu
doğmuştur. Bu doğrultuda, Türkiye’nin öncelikle yerel alt
yapıyı geliştirmeye yönelik çalışmalar yapması
gerekmektedir. Sivil Toplum Kuruluşları (STK) da bu alt
yapı geliştirme çalışmalarını destekleyerek ve toplumun
planlama faaliyetine katılımını sağlayarak uygulanabilir,
akılcı ve gerçekçi planlar hazırlanması sürecine yardımcı
olabilirler. Bunun için öncelikli yapılması gereken,
toplumdaki ekonomik ve sosyal birimlerin, hükümetin
ekonomik ve sosyal politikalarının oluşturulmasına
katılımlarının sağlanması, hükümet ile toplumsal kesimler
arasında ve toplumsal kesimlerin kendi içindeki uzlaşma ve
işbirliğinin güçlendirilmesidir. Bunun da en kolay yolu, o
yöreyi en iyi bilen ve bu bölgeleri çalışma alanı olarak
seçmiş, faaliyet alanları çok çeşitli olan STK’ların aracı
olarak kullanılmasıdır. STK’lar günümüzde yaşanan
demokratikleşme, sivilleşme ve yerelleşme süreciyle
birlikte ülkelerin sosyo-ekonomik yapısında gettikçe daha
fazla yer almaktadırlar. Bu çalışma, bu doğrultuda, sosyal
sermayenin bir parçası olarak ele alınan STK’ların,
ülkelerin sürdürülebilir sosyo-ekonomik kalkınma
sürecindeki yeri ve önemini Türkiye kapsamında ele
almaktadır.
ANAHTAR
KELİMELER
Sosyal
sermaye, STK, sosyo-ekonomik kalkınma, sürdürülebilir
sosyo-ekonomik kalkınma, kırsal kalkınma, Türkiye
ABSTRACT
The most
important necessity for being provided of sustainable
socio-economic development is strategic plans which are
constant and long term, prepared with social agreement,
have infrastructure. In this context, the participating
deficiencies of local actors are seen about previous plans.
Besides, the disaccording of the provinces’ requirements
with these prior plans exposes implementation difficulties.
Nowadays, it has become a necessity that National
Development Plans (NDP) must be to center from provinces,
not from center to provinces. Because of this, before all
else, Turkey should do workings for developing local
infrastructure. Non-governmental Organizations (NGO) can
assist to the practicable, rationalistic, realistic plans
preparation process, supporting these infrastructure
development workings and providing the public
participation to the planning activities. For that reason,
the necessity that must be done is achieving the
participation of economic and social groups in society to
the government’s policy making process and strengthening
the accords and collaborations between civic authorities
and civilian population and also between civilian groups
themselves. The line of least resistance for this is using
the NGOs that know those districts best, chose these
regions as working areas and have different workspaces.
With the lately democratization, civilization and
localization process, NGOs have taken more and more place
in countries’ socio-economic structures. This study aims
to emphasize the role and importance of NGOs as a part of
social capital on countries’ sustainable socio-economic
development process within the context of Turkey.
KEY WORDS
Social
capital, NGO, socio-economic development, sustainable
socio-economic development, rural development, Turkey
Makaleyi bilgisayarınıza indirmek
için burayı tıklayınız... |
